Vloeibaar water in Ethernet-kabels is de vloek - zelfs direct begraven Ethernet-kabels met waterdichte tape bieden slechts een beperkte mate van bescherming. Als de robuuste kabelmantel is aangetast, kan waterdichte tape het probleem verminderen, maar er zullen nog steeds meetbare gevolgen zijn. Waarom? Waterdichte tape is ontworpen om te activeren in de aanwezigheid van water en een gel te produceren die inherent enigszins geleidend is. Zie Direct Burial Ethernet Cables: Gel Filling vs. Waterproof Tape voor een mooi experiment dat ik heb uitgevoerd dat dit punt illustreert.
Dit zette mij aan het denken. Kunnen Ethernet-kabels met waterdichte tape nat worden? Is water-geactiveerde gel schadelijk voor gegevensoverdracht? Verzwakt het signaal? Hoeveel erger zou vloeibaar water zijn in dezelfde situatie? Natuurlijk moest ik meer experimenten uitvoeren om erachter te komen!
Wat gebeurt er precies met Ethernet-kabels als er water in komt?
Ik doe graag 'wat als'-experimenten, dus ik kreeg het volgende:
Cat6 afgeschermde riser bulk ethernetkabel, 213 voet lang
Cat6 onafgeschermde directe inbegraafbare bulk-Ethernetkabel, 180 voet lang
...een emmer met water
Beide kabels eindigden van keystone jack naar keystone jack, een zogenaamde permanente linkconfiguratie. Wat is een permanente link? Zie Wat is een Ethernet patchkabel? De ANSI/TIA permanente linktest is behoorlijk streng en de Fluke DSX-8000 levert meer diagnostische gegevens bij het uitvoeren van zo'n test. Dit is precies wat ik zocht.
Ik pakte mijn snij- en stripgereedschap en opende de kabelmantels op beide kabels, ongeveer halverwege de lengte. Vervolgens voerde ik de Fluke-test als volgt uit:
Direct na beëindiging (om er zeker van te zijn dat de kabel intact is, om een basislijn in te stellen)
Onmiddellijk na het breken van de kabelmantel, om er zeker van te zijn dat de kabel niet beschadigd is
Nadat hij in de emmer met water is ondergedompeld en periodiek
Het doel was om te laten zien hoe snel een kabel kan falen, en als hij faalt, hoe ernstig de storing dan werkelijk is. Geloof het of niet, er zijn verschillende gradaties van falen.
Binnenkabels falen ernstig
Oeps. Helemaal niet. Zoals verwacht, faalde de binnenkabel direct nadat deze in het water terechtkwam. Twee uur later faalde hij niet alleen in de ANSI/TIA Cat6 Permanent Link + PoE-test, maar ook in de 5GBASE-T + PoE-bandbreedtetest. Deze kabel is trouwens helemaal dood. Heeft iemand een waslijn nodig?
Dus, wat levert de waterdichte tape u op? Na twee uur slaagde de CMX ommantelde Cat6 outdoor kabel nog steeds voor de ANSI/TIA Cat6 Permanent Link + PoE test, maar na acht uur absorbeerde de waterdichte tape genoeg water om die test te laten mislukken. Wat echter uniek is, is dat de bandbreedtetest bleef slagen. Er werden zelfs meerdere bandbreedtetests uitgevoerd gedurende een periode van 24- uur met zowel 5 Gigabit als PoE. Alle tests slaagden en bleven slagen, zonder merkbare extra prestatievermindering. De resultaten zijn indrukwekkend vergeleken met de riser-rated kabel, die onmiddellijk faalde.
Hieruit blijkt dat er meerdere gradaties van 'falen' zijn. Als de strenge ANSI/TIA-tests niet worden gehaald, betekent dat niet per se dat de gegevens niet kunnen worden geleverd.
Hieronder staan de verschillende manieren om Ethernet-kabels te testen, van minst naar meest streng:
Verificatie (vindt kortsluitingen en bedradingsfouten, niet prestatiegerelateerd)
Kwalificatie (bandbreedte- of snelheidstest van 1 Gigabit of hoger, de minimale vereiste voor de kabel om te presteren zoals verwacht)
Certificering (meet de kabelprestaties met behulp van elektrische metingen, wat een ingebouwde veiligheidsfactor biedt om te garanderen dat het netwerk onder alle omstandigheden werkt)
Tenzij u een complex netwerk installeert en hogere eisen stelt, zult u doorgaans pas een probleem opmerken als de snelheidstests mislukken. Als de verificatietest mislukt, zult u het zeker merken omdat uw kabel gewoon niet zal werken.